احترام مردم به یكديگر در منطق اسلام بايد از انگيزه الهى بر خوردار باشد و نبايد ارج نهادن مردم به يكديگر از ترس u200d يا طمع و امثال آن ها مايه گيرد چون اگر انگيزه احترام به يكديگر ترس و يا آزمندي هاى دنيوى باشد شخصيت آن ها دچار فرومايگى و ابتذال گشته و آن جامعه به استبداد و زور گوئى ترس مداران و زور گويان و سروتمندان بارور مى گردد.اگر در جامعهاى احترام الهام يافته از ترس و طمع و آزمندى به جاه و مال حكومت كند بايد چنين احترامى را ذلت و خوارى و فرو مايگى و تملق ناميد. اين گونه احترام ها نه تنها احترامى را از طرف مقابل جلب نمى كند بلكه طرف را وا مى دارد كه چنگ و دندان ترس و بيم و عوامل طمع زاى خود را تيز تر كرده تا براى كوباندن و تحقير و در هم شكستن شخصيت طرف و زور گوئى به او داراى كارائى بيشتر و ادامه مطلب

در خطبه 192 امیرمؤمنان (ع) نکتهای را درباره اخلاق پیامبراکرم(ص) بیان میکند:به محض اینکه پیامبر از شیر گرفته شد، خداوند بهبزرگترین فرشتهاش مسؤولیت داد کرامتهای اخلاقی و همه نیکوییهای اخلاق جهان را شب و روز به وی آموزش دهد.و من مثل سایه پیامبر (ص) را دنبال کردم، مانند بچه شتری که مادرش را دنبال میکند. هر روز پرچمی از اخلاق خود را برای من میافراشت و مرا امر میکرد که از او پیروی کنم.می توانیم استنباط کنیم که الگوی مناسب پیامبر(ص) و اوصیای او هستند.امیرمؤمنان در خطبه 87 هم اینگونه خودش را به ما معرفی میکند:«و ألبَستُکُمُ العافیه.. مِنْ عَدلی و فَرَشتُکمُ المَعروفَ من قَوْلی و فِعلی و أرَیتُکمْ کَرائِمَ الأخلاقِ مِن نَفْسی»از عدالت خود، لباس عافیت بر تن شما پوشانیدم. و توسط گفتار و رادامه مطلب

منشأ احترام به هر چیزی را باید در نحوه ارتباط آن با خدا دانست. هر چیزی كه انتساب آن به خدا قوی تر و نزدیك تر باشد از احترام بیش تری برخوردار است.رعایت احترام دیگران و بی احترامی به آنان آثار وضعی و تكلیفی و پاداش و كیفر خاصی دارد. خداوند ادامه مطلب

حال ببینیم ارزش هر عمل به چیست. از نگاه امیرمؤمنان(ع) ارزش یک عمل به اخلاقی بودنش است نه زیادی آن.در حکمت 95 میبینیم «لا یقِلُّ عملٌ معَ التَّقوی» هیچ عملی با پرواداری کم محسوب نمیشود. «و کََیفَ یقِلُّ ما یتَقبَّل؟» و چگونه کم به حساب آادامه مطلب